Merkel als Don Quichotte

don-quichotte

Eerst was Merkel onvindbaar. In haar traditionele vakantieadres in Zuid Tirol bleek zij niet te zijn. Daarna dook ze plotseling op bij premier Sanchez van Spanje in diens vakantieverblijf Doñana. Ze nam haar anders onzichtbare man mee. Ze beloofde haar Spaanse ambtgenoot steun bij het indammen van immigratie en Spanje zal in Spanje geregistreerde vluchtelingen die nu in Duitsland verblijven terugnemen. Naar verluid gaat het om minder dan tien mensen; een grap noemde de liberaal Lambsdorff het. EU zou vluchtelingen die mogen blijven moeten herverdelen. Maar alleen Merkel en Frans Timmermans geloven daar nog in. Wanneer gaat ze eindelijk weg?

 

Noblesse oblige

noblesse-oblige

Adeldom verplicht, is het credo van de schijnbaar uitverkorenen, ofwel als je al tot de bovenlaag behoort en dat vaak gedurende vele generaties, gedraag je ernaar. Geef het goede voorbeeld, blijf bescheiden, wees zuinig zonder gierig te worden, werk hard. Je geeft wat je hebt meegekregen, liefst vermeerderd, door aan je nazaten. Goed rentmeesterschap, de mens is geen eigenaar van zijn bezit. God is eigenaar van alles op aarde, zowel het stoffelijke als het onstoffelijke, de mens heeft het slechts tijdelijk in bruikleen. Merkwaardig denken, maar Nederland is er wel groot mee geworden. Maar wat is er nog van over?

Di Grine Hartski

di-grine

Een heerlijk concert hoorde ik gisteren van het ensemble Di Grine Hartski (Het Groene Hart). Prachtige joodse muziek met Louke Pam, die vol furore het Jiddisch zong. Ze legde – wat ze ten gehore bracht – vooraf zo goed uit dat je het grotendeels kon verstaan. Verder speelden Hans Dusseldorp (viool), Harry Leurink (klarinet), Marrit van der Burgt (fagot) Anja Bronsing (accordeon) en Henk Tap (ukelele). Het plezier maar ook de melancholie droop eraf. Veel muziek uit Oost Europa (Klezmer). Het leed van de diaspora en de kampen klonk soms tussendoor, maar ook veel vrolijkheid, ‘Hava Nagila’, het swingde de pan uit.

 

In de wachtkamer

wachtkamer

De zorg is waarschijnlijk de slechtst georganiseerde sector in het bedrijfsleven. Dat ligt ten dele aan de bemoeizucht van de overheid maar vooral aan het management zelf. Vandaag moest ik naar een specialist in het Diakonessen ziekenhuis in Zeist, wachttijd een half uur. Mijn vriendin trachtte mij tot bedaren te brengen, niemand die iets zei. Bij de dokter die begon met zijn onderzoek liet ik achterwege mijn standaardvraag te stellen: ‘Moet u mij niet iets zeggen?’ Bedoeld wordt dat hij zich eerst moet verontschuldigen voor het oponthoud. Bij de vervolg afspraak bleek dat ik terecht kon in….Doorn, waar ik woon..

Tolerantie

voltaire

‘Tolerantie en apathie zijn de laatste deugden van een maatschappij die te gronde gaat’ zei filosoof Aristoteles. Daaraan moet ik denken, organisaties kunnen verloederd zijn. Al jarenlang gaat daar dan veel mis. Mensen wennen er aan, als wijsheid wordt dan gepredikt dat je het maar moet accepteren. Ik verzet mij daar tegen. Echte tolerantie is dat je een ander een fundamenteel afwijkende mening gunt zonder dat je daartegen geweld gebruikt. Zolang er een rechtstaat is kun je je wel tegen fout beleid verzetten, maar daar moet je wel goede argumenten voor hebben. Een goed debat gaat daarover, niet over verkettering .

Incompetentie en het Peter Principle

peters-principle

U kent het wel, het Peter Principle, namelijk dat in een hiërarchie elke werknemer stijgt tot een niveau van onbekwaamheid of incompetentie. Dit komt doordat promoties in eerste instantie worden bepaald door goed functioneren in vakbekwaamheid maar geleidelijk wordt leidinggeven steeds belangrijker. Een goede vakman hoeft nog geen goede manager te zijn. Voorbeelden – vooral in de non-profit sector – te over, al is het Principle natuurlijk wel overtrokken, niet iedereen maakt dit mee. Maar toch, zo’n situatie kenmerkt zich door veel aandacht van de top voor zaken die niet van groot belang zijn, terwijl de echte problematiek niet meer wordt aangepakt

 

 

Gedwongen winkelnering

governance

Gedwongen winkelnering wordt in Nederland op ruime schaal toegepast vooral in de zorg. Het bevordert monopolistisch gedrag in de trant van: wij (het management) weten beter dan de klant wat goed is. Een restaurant dat niets doet om klanten te verleiden om te komen door meer gezelligheid en inspelen op acute behoeften. Een winkel die vaak is uitverkocht terwijl goederenopslag daarvoor uitkomst zou moeten bieden. Een parkdienst die de tuin en gebouwen met klimop laat overwoekeren. Een technisch dienst die niet zegt wanneer ze komen, als ze komen. Efficiency is niet zaligmakend, we zouden dit euvel zoveel mogelijk moeten bestrijden.

Droogte

drogte

Maandenlang droogte, zeldzaam fenomeen in Nederland. We zijn het niet gewend, het wordt door opwarming van de aarde wellicht normaal. Dan wordt Nederland een ideaal vakantie- en wijnland en Zuid Europa kan het in de zomer dan door oververhitting vergeten. Water hadden we altijd genoeg, het moest doorstomen, maar opvangen dat is ongewoon. Er gaan meer oude mensen dood en er wordt minder hard gewerkt. Terrassen doen het prima, stoken hoeft niet meer, airconditioning is dringend gewenst. Gras en planten verdorren. Salades en andere koude gerechten gaan eten en de warme hap laten staan. Heineken en Unilever (ijs) zijn tevreden.

Zomergasten een gebed zonder eind

van-gaal-zomergasten

De redactie van Zomergasten zou eens moeten uitleggen waarom Janine Abbring is uitverkoren als interviewer. Een vrouw zonder veel persoonlijkheid, onzeker, zelden ‘to the point’, laat staan alert om confronterende kritische vragen te stellen.  Zo ook gisteren met Louis van Gaal, nadat het gesprek met Romana Vrede al op een mislukking was uitgedraaid. Van Gaal behield de regie tot het eind, terwijl 777000 mensen keken, tweemaal zoveel als bij Romana. Volgende weken komen er nog vier gasten: internetpionier Marleen Stikker, schrijver Pieter Waterdrinker, minister van Economische Zaken en Klimaat Eric Wiebes en psychotherapeut Esther Perelaan de beurt. Een weinig boeiend vooruitzicht.

Verval

verval-2

‘De beschaving accepteren betekent praktisch dat je het verval aanvaardt’, leerde ons George Orwell. Machiavelli zei: ‘aangezien alles op aarde in beweging is en stilstand niet bestaat, zal er altijd vooruitgang of verval zijn, en zullen keuzes die je verstandelijk afwijst je vaak worden opgedrongen.’ Naarmate je ouder wordt is verval – geestelijk en fysiek – onvermijdelijk. Ik probeer instinctief te doen alsof dat bij mij nauwelijks aan de orde is. Mijn geliefde is meer van de richting: voorkomen is beter dan genezen.  Zij heeft natuurlijk gelijk, schoorvoetend doe ik nu aan het bestrijden van achterstallig onderhoud. Struisvogels hebben we al genoeg.